Kwa mujibu wa ripoti ya Shirika la Habari la Hawza, kwa msingi wa mtazamo wa Qur’ani na mwenendo wa Maimamu Maasumu (as), tukio la Ghadir linapaswa kuelezwa kuwa zaidi ya tukio la kihistoria, bali kama alama iliyo wazi na thabiti ya uaminifu wa Umma katika njia ya Wilayah; kwa kuwa Imam na Kiongozi wetu Shahidi, Ayatullah Mkuu Imam Khamenei, pia aliitambua Ghadir kuwa ni mwendelezo wa utawala wa kisiasa wa Uislamu na alisisitiza ulazima wa kufafanua umuhimu na ukubwa wake.
Katika mkesha wa Idi Tukufu ya Ghadir Khum kama “Eidi kubwa”, tunatazama kwa ufupi baadhi ya kauli za Kiongozi wetu Shahidi kuhusu ukubwa na umuhimu wa Ghadir na sababu ya ulazima wa kufafanua nafasi ya Wilayah katika mafundisho ya dini na madhehebu.
Imam Shahidi Khamenei, akisisitiza kwamba: “Wajibu wa Umma wa Kiislamu katika suala la uongofu na utawala umeainishwa katika tukio la Ghadir,” alieleza: “Tukio na jambo la Ghadir ni alama ya ukubwa na ukamilifu wa Uislamu... Kisa cha uteuzi katika Ghadir ni kisa cha kuweka msingi na kanuni, kanuni fulani iliwekwa katika Uislamu; Mtume Mtukufu (saww) katika miezi ya mwisho ya maisha yake aliweka msingi wa Uimamu na Wilayah.”
Katika sehemu nyingine, akieleza kwamba mwanadamu amepitia aina mbalimbali za tawala, lakini pamoja na hayo Uislamu haukubali tawala hizo, mamlaka hayo na mfumo wa kutegemea nguvu, bali unakubali mfumo wa Uimamu, na kwamba msingi huu wa Kiislamu umeelezwa kwenye Ghadir, alisema:
“Umuhimu wa Ghadir si tu kwamba Amirul-Muuminina (as) aliteuliwa; hili pia ni muhimu, lakini lililo muhimu zaidi ni kwamba msingi uliwekwa, kanuni iliwekwa. Ikabainika kwamba katika jamii ya Kiislamu, utawala wa kifalme hauna maana, utawala wa mtu mmoja hauna maana, utawala wa mali na nguvu hauna maana, utawala wa kitabaka hauna maana, utawala wa kujikweza juu ya watu hauna maana, utawala wa kutafuta upendeleo na tamaa ya kupindukia na kujikusanyia manufaa binafsi hauna maana, utawala wa kufuata matamanio hauna maana; ikabainika kwamba Uislamu uko hivi. Kanuni hii iliwekwa ndani ya Ghadir, wakati msingi huu ulipowekwa, ndipo ‘يَئِسَ الَّذينَ كَفَروا مِن دينِكُم’ — maadui hukata tamaa ya kuweza kubadili mwelekeo wa dini hii; kwa sababu mwelekeo wa dini hubadilika pale kiini chake kikuu, msingi wake mkuu unapobadilika; yaani kiini cha mamlaka, kiini cha usimamizi, kiini cha uongozi; ikiwa kitabadilika, basi kila kitu hubadilika.”
Imam Shahidi katika moja ya hotuba zake nyingine kwa mnasaba wa Idi ya Ghadir alisisitiza: “Katika mtazamo wa kihistoria kuhusu Uislamu na katika uchambuzi wa kihistoria wa matukio ya mwanzo wa Uislamu, suala la Ghadir lilikuwa jambo la lazima ambalo kama lingetekelezwa kwa namna lilivyopangwa, bila shaka mwelekeo wa historia ya mwanadamu ungebadilika.”
Na akaendelea kusisitiza kwamba: “Suala la Ghadir ni suala la kuweka kigezo, kipimo na mizani, hadi mwisho wa dunia Waislamu wanaweza kuweka mbele yao kigezo na mizani hii na kubainisha wajibu wa mwelekeo wa jumla wa Umma.”
Jambo muhimu katika maelekezo ya Imam wetu Shahidi ni kwamba; kwa mtazamo wake, hadi leo kwa namna ya pekee jamii ya Kiislamu na watu wetu wanapaswa kuipa Ghadir na suala la Wilayah umakini mkubwa; umakini na kujali huko husaidia ili wasipoteze njia sahihi ya mwendo.
Yeye alisisitiza sana suala la umoja na kuhifadhi mshikamano wa Umma wa Kiislamu, na wakati huohuo akaeleza: “Ikiwa tunasema ‘umoja wa Kiislamu’ na tunasimama imara juu yake, haipaswi kudhaniwa kwamba tutaisahau dhana hii muhimu, yenye maendeleo, ya msingi na yenye kuleta wokovu ya Kiislamu, yaani dhana ya Wilayah na Ghadir, suala la Ghadir halipaswi kusahaulika.”
Sababu ya msisitizo mkubwa wa Kiongozi Shahidi juu ya suala la kuadhimisha Ghadir na kutukuza utamaduni wake huenda ikapatikana katika kauli hii yake: “Wale ambao walijitahidi kuutenga Uislamu na masuala ya kijamii na kisiasa na kuufanya ubakie katika masuala binafsi na ya faragha ya maisha ya watu, na kwa hakika wakawa na mtazamo wa kisekula kuhusu Uislamu, jibu lao ni suala la Ghadir.”
Maoni yako